Przejdź do treści
  • a
  • a +
  • a ++

modelarium 1

Archiwum

Archiwum

 Wystawa interaktywna


Każdy z nas ma w sobie coś z wielkiego naukowca, eksperymentatora ciekawego praw rządzących światem, nawet jeśli nie zdaje sobie z tego sprawy. Kto z nas nie zastanawiał się, dlaczego jabłko spada na ziemię albo czym tak naprawdę jest światło? Wielu pragnie poznać i zrozumieć reguły rządzące naszym światem. Jednak najlepszą drogą do zrozumienia jest samodzielne wykonanie doświadczeń, które w prosty sposób tłumaczą piękno fizyki. 
Wystawa interaktywna poświęcona prawom rządzącym przyrodą będzie podróżą nie przez świat równań i wzorów, a przez krainę eksperymentów i samodzielnych poszukiwań praw fizyki. Stanie się okazją do przeprowadzenia szeregu różnorodnych doświadczeń. Pozwoli na lepsze zrozumienie otaczającej nas rzeczywistości i na dostrzeżenie fizyki ukrytej w codziennym życiu. Uczestnicy będą mogli poczuć się jak prawdziwi odkrywcy i obudzić swą głęboko skrywaną naturę naukowca.

Autorzy wystawy:
Paweł Janowski, Michał Kud
 




Schody. Tętnice gmachu głównego

Wnętrze budynku głównego Akademii Górniczo-Hutniczej okraszone jest zdobieniami. Pierwszą dekoracją jest przestrzeń przedsionka, którego wertykalny ciąg domknięty jest kolebkowym świetlikiem. Arkadowe krużganki okalające westybul przywołują na myśl klasztorne wirydarze, rzymskie atrium. Miejsca, gdzie przyjmowano gości, interesantów, ale także umożliwiające swobodne przechadzki, wymianę myśli, by dyskusja nie kończyła się w sali wykładowej, a mogła być kontynuowana w otwartej przestrzeni akademickich korytarzy.
Jednak najbardziej okazałe są schody. Dwubiegowe, wygodne, majestatyczne. Wychodzą ze ściany jak tętnice w samym sercu budynku, ujawniają obecność wyższych kondygnacji, wiążą przestronny hol z piętrami i prowadzą do reprezentacyjnych miejsc Uczelni: Rektoratu, auli. To miejsce, które oprócz oczywistej funkcji użytkowej ma też znaczenie metaforyczne. W kontekście kulturowym schody symbolizują drogę rozwoju, pokonywanie trudności. Słowo stopień generuje mnogie skojarzenia: ze stopniem w hierarchii naukowej, rangą, oceną, jakością, etapem, poziomem. Wszystkie te znaczenia łatwo można odnieść do nauki. Nie bez znaczenia wydaje się fakt, że architekci umieścili ciąg komunikacyjny w osi centralnej gmachu. 
W dokumentacji fotograficznej życia Akademii schody często pojawiają się w roli głównej. To świadkowie bogatej historii, tradycji, wydarzeń kulturalnych, ważnych spotkań i pożegnań. Po nich przetacza się życie. To doskonała ilustracja drogi jaką podążała i którą wciąż zmierza Uczelnia.


Nie tylko Chińczyk – nowoczesne gry planszowe

Wystawa „Nie tylko Chińczyk – nowoczesne gry planszowe” ma za zadanie przybliżyć Państwu niezwykle bogaty i rozbudowany temat gier planszowych. Planszówki to nie tylko sposób na niefrasobliwe zabicie czasu. Rozwijają pamięć, myślenie koncepcyjne, logiczne, uczą planowania strategicznego. Wszystkie te umiejętności zakorzeniają się w młodym graczu przez pozytywne wzmocnienie, wynikające z przyjemności gry.

Większość z nas zakończyła przygodę z planszówkami na etapie 'Chińczyka', niektórzy poszerzyli repertuar o 'Monopol' i 'Scrabble'. Tymczasem rynek nowoczesnych gier planszowych oferuje nieprzebrane zasoby stylów, tematów i rozwiązań technicznych. Niektóre z nich sprawiają, że gry, potocznie zwane planszówkami, de facto z tradycyjną planszą mają nie wiele wspólnego.
To, co jednak zawsze będzie towarzyszyło tego typu rozrywce, to zaspokajanie społecznych potrzeb graczy. Właśnie potrzeba kontaktu z realnymi przeciwnikami, nawiązania relacji, zacieśniania więzi, odrywa ludzi sprzed samotnych monitorów i doprowadza do renesansu gier planszowych – w minionym stuleciu nie bez powodu nazywanych towarzyskimi.

Z przyjemnością zapraszamy Państwa do naszego świata. Rozejrzyjcie się, zobaczcie jakie oferuje możliwości. Nieistotne, czy zainteresują Was gry historyczne, fantastyczne, logiczne, ekonomiczne czy familijne – miejsca zawsze jest dość dla wszystkich. Zapraszamy!


Kurator wystawy: Przemysław Dmytruszyński.


Yan Zoritchak

Egzoplanety

Yan Zoritchak urodził się w 1944 roku z Zdziarze (niedaleko Jaworzyny Tatrzańskiej) na Słowacji. W latach 1959-1963 uczył się w Szkole Rzemiosła i Przemysłu Szklarskiego w Żelaznym Brodzie. Studiował w Wyższej Szkole Sztuki Użytkowej w Pradze w pracowni profesora Václava Plátka. Dyplom zdobył w 1969 roku w pracowni profesora Stanislava Libenského. Od roku 1970 mieszka i pracuje w Talloire we Francji. 
Brał udział w wielu ważnych wystawach sztuki współczesnej i szkła artystycznego na całym świecie, w blisko stu wystawach indywidualnych. Jest członkiem Fundacji Międzynarodowego Centrum Badań nad Szkłem i Sztukami Plastycznymi przy Akademii Sztuk Pięknych w Aix –en- Provence. 
Zdobył liczne nagrody i wyróżnienia na międzynarodowych wystawach, m. in. w : Monachium 1972; Luzernie 1980; Valencji 1983, Sapporo 1985; Kanazawie 1990. Został odznaczony Państwowym Orderem Sztuki i Literatury przyznawanym przez Ministra Kultury Republiki Francuskiej.
Jego rzeźby w szkle znajdują się w zbiorach prywatnych i muzealnych na całym świecie, m in. w Australii, Belgi, Czechach, Chinach, Danii, Francji, Japonii, Niemczech, Polsce, Słowacji, Szwajcarii, Ukrainie, USA i Węgrzech. 
Twórczość Zoritchaka wyrosła na solidnym fundamencie nauki rzeźby w brązie, drewnie i kamieniu, a tworzenie monet i drobnych medali zaowocowało skłonnością do dbania o detal. Zaraz po studiach, prace zlecone przy renowacji witraży skłoniły go do zajęcia się szkłem artystycznym. Pociągała go nietypowość tego materiału i trudność obróbki. Choć szkło artystyczne w ówczesnej Czechosłowacji stało na wysokim poziomie i było doceniane na całym świecie, dla młodego adepta sztuki nie stanowiło przeszkody w znalezieniu własnej oryginalnej formy wyrazu. Silny charakter pozwolił Zoritchakowi odnaleźć w następnych latach satysfakcję w pracy nad tym tworzywem, ponieważ miał zawsze jasne i pełne konkretów pomysły, które łatwiej było urzeczywistnić w kruchej i delikatnej materii szkła, stale nieoczywistej i wymagającej za każdym razem wielu artystycznych prób – bycia w dialogu. 
Dialog, o którym mówi Zoritchak ma jeszcze inny wymiar. Z wiary w ukrytą w gwiazdach egzystencjalną tajemnicę, przyjął się w istocie ludzkiej kulturowy zwyczaj wysyłania w gwieździstą nieskończoność osobistych życzeń. Miliony wypowiedzianych w ten sposób słów stanowią najprostszą formę dialogu z nieznanym nam kosmosem. Właśnie z tego pierwotnego, dziecięcego instynktu narodziła się artystyczna fascynacja Jana Zoritchaka. Z tych samych egzystencjalnych pytań o naturę człowieka we wszechświecie przez lata powstały serie rzeźb zatytułowane: Przestrzenie, Sygnały kosmiczne, Posłańcy często o poetycko brzmiących, pojedynczych nazwach: Niebiański ogród, Tajemnica życia, Posłaniec przestrzeni, Niebiański kwiat.
Baza stałych pozaartystycznych zainteresowań Zorichaka niezmiennych od czterdziestu lat związanych z kosmosem i fascynacją nieboskłonem przyniosła w ostatniej dekadzie jeszcze jeden cykl prac zatytułowany: Egzoplanety. Projekt ten odnosi się do teraźniejszości, do aktualnych badań i odkryć w dziedzinie astronomii. To wariacje na temat życia, kolorów i form niepoznanych planet. Artysta tworzy swoje kompozycje w różnych ujęciach - horyzontalnych i wertykalnych- zamkniętych w wielopłaszczyznowych bryłach szkła. Niepoznane naukowo, drażnią artystyczną wyobraźnię, stają się zaproszeniem do pozafizycznych podróży, działających także na inne zmysły. Z wizjami kosmosu łączą się dźwięki, rytmy, które sobie wyobrażamy. Cykl Egzoplanety jest w wizji artysty osobistym opisem nieznanych mu zjawisk, zanalizowanym i przetłumaczonym na język sztuki w formie nadal, jak w poprzednich seriach, bardziej poetyckiej niż naukowej. Wizja Zoritchaka pozbawiona jest przypadku, a dzieła urzekają swoim rozmiarem i tajemnicą. Pierwiastek naukowy zawiera się w ograniczonej dla dzieł perspektywie kilku rzeczywistych obrazów uchwyconych przez teleskop Hubble’a.
Na obecnej wystawie w Muzeum AGH prezentowanych jest 40 rzeźb z tego cyklu pochodzących z prywatnych zbiorów artysty. Uzupełnia je blisko 20 autorskich kompozycji fotograficznych, będących artystycznymi collagami wyimaginowanego nieboskłonu, odkrytych i nieznanych Egzoplanet.


Łukasz Biały




Dnia 25 listopada 2014 r. odbył się wernisaż wystawy organizowanej przez Muzeum Akademii Górniczo-Hutniczej i Muzeum Podkarpackie w Krośnie "Najnowsze wzornictwo podkarpackich hut szkła – forma 2014". To pokaz wyjątkowej kolekcji szkła współczesnego, które powstało w wyniku pasji twórczej wielu wybitnych artystów, projektantów i hutników. Prezentujemy szkło ręcznie formowane i zdobione, pochodzące z Huty Szkła Artystycznego Sabina w Rymanowie, szkła dekoracyjno- użytkowe i dekoracyjno-techniczne z Krośnieńskich Hut Szkła „KROSNO” S.A. i dwóch krośnieńskich firm – Villa Glass Studio oraz Investland. Ekspozycja będzie czynna do 20 marca 2015 r. Towarzyszyć jej będą warsztaty dla dzieci organizowane przez pracowników Muzeum AGH w ramach projektu AGH Junior. Terminy warsztatów dostępne będą w zakładce projektu i na stronie internetowej Muzeum.